SOHBETE GİRİŞ

KATEGORİLER

SON YAZILAR

SON YORUMLAR

GÜNÜN HADİSİ



ETİKETLER

27 Nis

Dua nedir?
Dua kelime olarak, çağırmak, seslenmek, istemek, yardım talep etmek manalarına gelir. Dinimizde ise dua, Allah’ın yüceliği karşısında kulun aczini itiraf etmesini, sevgi ve tazim duyguları içinde lütuf ve yardımını dilemesini ifade ederdua
Dua, sınırlı ve aciz olan insanoğlunun; sınırsız ve sonsuz kudret sahibi allah ile kurduğu diyalog ve köprüdür. Bu sebeple insan tarihin hiçbir döneminde duadan uzak kalmamıştır. Dua aynı zamanda zikirdir, ibadettir. peygamber Efendimiz (s.a.v): “Dua ibadetin özüdür” buyurmuştur.
Başımız darda iken duaya sarıldığımız gibi nimete kavuşunca, sağlık ve rahat hallerimizde de ibadet ve duaya sarılmamız, Rabbimizi hep hatırda tutmamız kulluğumuzun gereğidir. Bunun içindir ki Kur’an’da: “Duanız olmasa Rabbim size ne diye değer versin?” buyrulmaktadır. Yine birçok ayette canlı cansız bütün varlıkların Allah’ı tesbih ettiği bildirilmiştir. İnsandaki dini temayül ve Allah’a yöneliş de fıtridir yani yaradılışında vardır.
İnsanla Allah arasında ki mesafe ve duanın kabulü Resulullah (sav)’e sorulduğunda Bakara suresi 186. ayet inmiştir. Ayette Rabbimiz: “Ben yakınım, biri benden bir şey istediğinde onun duasına karşılık veririm” buyurmuştur. Efendimiz (sav) de: “Dua edene istediği şey ya bu dünyada hemen verilir veya ahirete bırakılır yahut ta üzerinden istediği iyilik kadar bir kötülük giderilir” buyurmuşlardır. Yine duaya devam edilmesini tavsiye ederek, Allah’ı güzel isimleriyle anan, dua ve tevbe eden kimsenin günahlarının deniz köpükleri kadar çok olsa bile affedileceğini bildirmişlerdir.”
Dua ederken mümkün mertebe kıbleye yönelmek, elleri semaya kaldırmak, tabii bir şekilde durmak duanın adabındandır. Oruçlu iken, farz namazlardan sonra, mübarek gün ve gecelerde, seher vakitlerinde dua etmenin fazileti büyüktür. Peygamber Efendimiz (sav) dua ederken bazen ellerini koltuk altları gözükecek kadar yukarı kaldırır, hamd ve tesbih sözlerini sayılara takılmadan “yaratıklar adedince, arşın ağırlığınca” gibi ifadelerle yapar, duadan önce Allah’a hamd ve Resulüne salat-ü selam getirmeyi tavsiye ederdi.
Dua yaparken anne, baba, akraba, arkadaş, mümin kardeşlerimizi, cennet vatanımızı aziz milletimizi, Peygamberimizin övgüsüne mazhar olan şehitlerimizi, gazilerimizi asla unutmayalım ki; bizim başkalarına yaptığımız dua daha da kabule şayandır. Hz. Ömer (r.a) anlatıyor: Peygamberimizden umre için izin istedim. İzin verdi ve buyurdu ki “Kardeşim bizi de duada unutma, bizi de duana ortak kıl.” Hz. Ömer “Bu söze dünyayı verseler değişmezdim” buyuruyor. Hayatımıza yön verecek bir hadisle hutbemi bitiriyorum: “Üç dua vardır ki kabul olunmasında şüphe yoktur. Bunlar, mazlumun duası, misafirin duası, anne babanın evladına dualarıdır.”

Kaynak: http://dua.nedir.com/#ixzz3YXsXCCzr

2 Tem

images İRŞAD
İrşad olunma, aydınlanma, olgunlaşma demektir.

2/BAKARA-186: Ve izâ seeleke ıbâdî annî fe innî karîb(karîbun) ucîbu da’veted dâi izâ deâni, fel yestecîbû lî vel yu’minû bî leallehum yerşudûn(yerşudûne).
Ve kullarım sana, Benden sorduğu zaman, muhakkak ki Ben, (onlara) yakınım. Bana dua edilince, dua edenin duasına (davetine) icabet ederim. O halde onlar da Bana (Benim davetime) icabet etsinler ve Bana âmenû olsunlar (Bana ulaşmayı dilesinler). Umulur ki böylece onlar irşada ulaşırlar (irşad olurlar).

İRŞAD’a ulaşmak Allah’ın davetidir. Bütün Allah’ın dostlarının daveti irşaddır, ve irşadın kurtuluş olduğu açıktır.

40/MU’MİN-38: Ve kâlellezî âmene yâ kavmittebiûni ehdikum sebîler reşâd(reşâdi).
Ve âmenû olan adam şöyle dedi: “Ey kavmim! Bana tâbî olun ki sizi irşad yoluna ulaştırayım.”

40/MU’MİN-39: Yâ kavmi innemâ hâzihil hayâtud dunyâ metâun ve innel âhirete hiye dârul karâr(karâri).
Ey kavmim! Bu dünya hayatı, sadece (geçici) bir metadır (faydalanmadır). Ve muhakkak ki ahiret karar kılınacak (devamlı kalınacak) yerdir. Devamını Oku…

2 Tem

saidnursi1 İrşad olunma, aydınlanma, olgunlaşma demektir.

2/BAKARA-186: Ve izâ seeleke ıbâdî annî fe innî karîb(karîbun) ucîbu da’veted dâi izâ deâni, fel yestecîbû lî vel yu’minû bî leallehum yerşudûn(yerşudûne).
Ve kullarım sana, Benden sorduğu zaman, muhakkak ki Ben, (onlara) yakınım. Bana dua edilince, dua edenin duasına (davetine) icabet ederim. O halde onlar da Bana (Benim davetime) icabet etsinler ve Bana âmenû olsunlar (Bana ulaşmayı dilesinler). Umulur ki böylece onlar irşada ulaşırlar (irşad olurlar).

İRŞAD’a ulaşmak Allah’ın davetidir. Bütün Allah’ın dostlarının daveti irşaddır, ve irşadın kurtuluş olduğu açıktır.

40/MU’MİN-38: Ve kâlellezî âmene yâ kavmittebiûni ehdikum sebîler reşâd(reşâdi).
Ve âmenû olan adam şöyle dedi: “Ey kavmim! Bana tâbî olun ki sizi irşad yoluna ulaştırayım.”

40/MU’MİN-39: Yâ kavmi innemâ hâzihil hayâtud dunyâ metâun ve innel âhirete hiye dârul karâr(karâri).
Ey kavmim! Bu dünya hayatı, sadece (geçici) bir metadır (faydalanmadır). Ve muhakkak ki ahiret karar kılınacak (devamlı kalınacak) yerdir. Devamını Oku…

2 Tem

saidnursi21 103/ASR-1: Vel asr(asri).
Asra yemin olsun.

103/ASR-2: İnnel insâne le fî husr(husrin).
Muhakkak ki insan, gerçekten hüsrandadır.

103/ASR-3: İllâllezîne âmenû ve amilûs sâlihâti ve tevâsav bil hakkı ve tevâsav bis sabr(sabrı).
Ama âmenû olanlar (ilk 7 basamağı aşanlar), nefs tezkiyesi yapanlar (ikinci 7 basamağı aşanlar), Allah’a ruhu ulaşıp Hakk’ı tavsiye edenler (üçüncü 7 basamağı aşanlar) ve sabrı tavsiye edenler (dördüncü 7 basamağı aşanlar) hariç.

Vel Asr Suresi Kur’ân’ı Kerîm’in ruhudur. Bu sure bütün Kur’ân’ı Kerîm’i içine alır. İmâm-ı Şâfi “Kur’ân’ı Kerîm’in kaybolması mümkün değildir. Farzı muhâl kaybolsa VEL ASR Suresi tek başına Kur’ân’ı Kerîm’i muhtevîdir.” demiştir.

Vel Asr Suresi 1. basamaktan 28. basamağa kadar bütün Kur’ân’ı Kerîm’i içine alır.

İnsanların büyük bir kısmı gerçekleri bilmedikleri için heveslerine tâbî olmakta ve hüsrana düşmektedirler.

23/MU’MİNÛN-103: Ve men haffet mevâzînuhu fe ulâikellezîne hasirû enfusehum fî cehenneme hâlidûn(hâlidûne).
Ve kimin mizanı (sevap tartıları) hafif gelirse, işte onlar, nefslerini hüsrana düşürenlerdir. Onlar, cehennemde ebediyyen kalacak olanlardır. Devamını Oku…

2 Tem

390694_10150425476042280_1280543941_n Allahû Tealâ hidayeti Kur’ân-ı Kerim’de ulaşma, vasıl olma anlamında iki ayrı istikamette beyan buyurmuştur.

1. Allah’ın yoluna ve Allah’a hidayet olma,

2. Cehennem yoluna ve şeytana hidayet olma, söz konusudur.

Hidayeti ve dalâleti dilemek kişinin cüz’i iradesine bağlıdır.

76/İNSÂN (DEHR)-3: İnnâ hedeynâhus sebîle immâ şâkiren ve immâ kefûrâ(kefûren).
Muhakkak ki Biz, onu (Allah’a ulaştıran) yola hidayet ettik. Fakat o, ya (Allah’a ulaşmayı diler) şükreden olur, ya da (Allah’a ulaşmayı dilemez) küfreden olur.

Allah’ın yoluna ve Allah’a hidayet olma, sıfırdan pozitif istikamette Allah’a kadar ulaşan yol olan Sıratı Mustakîm yoludur. Bu yol Allah’a hidayet eder, ulaştırır. Sıratı Mustakîm Allah’a ulaşır ve Allah’ta son bulur.

53/NECM-42: Ve enne ilâ rabbikel muntehâ.
Ve münteha (sonunda dönüş), mutlaka Rabbinedir.

22/HACC-67: Li kulli ummetin cealnâ menseken hum nâsikûhu fe lâ yunâziunneke fîl emri ved’u ilâ rabbik(rabbike), inneke le alâ huden mustekîm(mustekîmin).
Ve Biz, bütün ümmetler için mensek (tek bir şeriat) tayin ettik. Onlar, onunla (o şeriatle) amel ederler (etsinler). Öyleyse emrim konusunda seninle niza etmesinler (çekişmesinler). Sen, Rabbine davet et. Muhakkak ki sen, mutlaka mustakîm (Allah’a doğru istikametlenmiş) olan hidayet üzeresin. Devamını Oku…